2741 inwoners
2 bezoekers online
   
 
augustus 2018


2

Oosteeklo Vandaag: boergondië

Johan Buysse: “Ik ken mijn koeien aan hun uier.”

Johan Buysse: “Ik ken mijn koeien aan hun uier.”

De verwachtingen voor 2006: ‘minder papierwerk op het bedrijf.’ Dit hadden Johan en Anita gezegd bij ons eerste contact begin dit jaar. En we snappen al snel waarom, want elk kalfje dat geboren wordt, heeft een stamboek- en een identiteitskaart. Welke bewegingen er ook gebeuren op het bedrijf, alles moet op papier. En dan is er nog de melkcontrole, de mestuitvoer, … Je zou voor minder een gestresseerde boer worden als je de kast met administratie onder ogen krijgt. Johan nam in 1985 de boerderij van zijn vader over: “Kort daarna is er meer en meer papierwerk gekomen. We kregen daar toen maar weinig informatie over.”
Hij doet zijn job graag, maar die papieren zijn er soms te veel aan. Anita neemt het grootste deel voor haar rekening, maar ze gaat zelf ook nog halftijds werken in het ziekenhuis in Eeklo. Omdat ze het fijn vindt, “maar ook voor de financiële zekerheid”, geeft ze toe. Want als landbouwer weet je maar nooit. Er zijn de afgelopen jaren wel een pak subsidies bij gekomen, “gelukkig maar, want de prijzen van de producten zijn blijven zakken.”
Heel veel zaken kosten geld in de boerenstiel: er is een heffing om je mestoverschot kwijt te raken; daarnaast moet je soms kunstmest bijvoeren, en ook daar bestaat een heffing voor. Heb je een melkoverschot, dan moet je daar boete op betalen.
Hoe los je dit laatste dan op?
“Een overschot op de boerderij verkopen, mogen wij niet. Dan laten we het maar in de aalput lopen”, zegt Johan.
Per melkafhaling wordt de melkkwaliteit gecontroleerd. De melk wordt naar INEX in Bavegem gevoerd.

Drinken ze dan ten huize Buysse Inex-melk? “Melk van de winkel komt hier niet in huis. Alleen verse melk gebruiken we. ’s Morgens na het melken, drink ik bij mijn boterhammen gekookte melk. Niets liever dan dat”, vertelt Johan ons. “Als je dan tijdens een bezoek van een klas kinderen de vraag hoort: ‘Melk komt toch uit een doos?’, dan denk je: we wonen wel op de boerenbuiten, maar al die zaken die een boer doet, zijn toch niet meer zo zichtbaar als vroeger. Kinderen kennen dat niet meer.”

Buitenlopers

Het melkjaar start op 1 april. Het is de bedoeling dat de koeien dan volop buiten lopen. Dit jaar is dat iets anders. “Onze koeien kunnen altijd buiten, ook in de winter houden ze er van om in de sneeuw te trappelen. Maar ze kunnen zelf ook weer binnen in de stal”, zegt Anita. Tijdens de winter krijgen de dieren: maïs, bieten, soja, krachtvoer en gras te eten. Niet echt een afgewogen geheel, gewoon een mix van alles. In de zomer bijten ze van het malse gras, maar krijgen ze ook nog maïs erbij. Johan weet dat zomer- en de wintermelk anders smaakt: “Vroeger was dit nog meer het geval toen koeien ‘loof’ te eten kregen. Dat proefde je echt.”



Foto: Tony De Boos
Vanaf de leeftijd van 2,5 jaar is een koe rijp voor de melkproductie. Ze zijn goed voor zo’n 7.000 liter per jaar. Als ze ongeveer 15 jaar oud zijn, zijn ze eigenlijk ‘gepensioneerd’. De kalfjes worden ten hoeve Buysse gemaakt via kunstmatige inseminatie. De ‘mannetjes’ worden direct verkocht, want daar kan een melkveebedrijf natuurlijk weinig mee doen. In totaal zijn er een honderdtal dieren aanwezig. Veel meer kan niet, want je zit met het melkquotum, en dat is gebonden aan het aantal melkkoeien. En dat zomaar uitbreiden kan en mag niet: dat kost geld, je hebt meer grond nodig, enz…

‘Zo dom als een koe’?

Johan kent zijn veertig melkkoeien aan de uier. Hij ziet ze dan ook twee keer per dag passeren in de melkput. Ze hebben allemaal een naam, elk jaar beginnen de namen met een andere letter. Dit jaar zijn ze aan de letter Z.
“Vroeger kregen we de namen opgelegd, nu kunnen we zelf kiezen”, weet Anita. Koeien zijn dom, als we het spreekwoord moeten geloven.
“Koeien zijn niet dom, ze kennen het verschil tussen links en rechts, en weten vooral te lopen waar ze dat niet mogen.” Het rood-bont Holsteinras bij Johan en Anita is bekend om zijn koppigheid en onrust. “En lui, een koe is echt lui”. De band met de koeien is er wel. Onlangs moest één van de oudste koeien, Margriet, weg. Ze stond altijd als eerste in de stal. Ik had er echt wel spijt van als ze weg ging”, vertelt Johan.

Kriebels

De handenarbeid op een landbouwbedrijf is zo goed als nihil geworden. De machines en voertuigen worden altijd maar groter. “En dan merk je op de weg dat mensen denken dat wij heel makkelijk aan de kant kunnen gaan. Dat is niet altijd zo.”Johan geeft toe dat hij één derde van zijn tijd op straat en op pad is. Heel wat van zijn grond ligt in Sleidinge. “Bovendien is heel wat van ons werk aan tijd en weer gebonden. Dus sommige dingen moeten ook snel gaan.” Veel vakantie nemen is er niet bij. In 2005 gingen ze voor het eerst op weekend, maar dochter Melissa herinnert zich maar al te goed dat er voortdurend telefoontjes kwamen om te horen of alles in orde was.
Johan ergert zich wel aan het feit dat landbouwers nogal eens de zondebokken van alles zijn: “Is er iets mis met het milieu, dan zijn het de boeren geweest. Er is niemand die ons echt verdedigt. Eigenlijk mankeer ik bij ons informatieve TV-programma’s over de landbouw , zoals je bijvoorbeeld in Nederland of op de RTBF wel soms ziet.”
Het bedrijf van Johan en Anita ligt in waterwingebied; dus dit betekent heel strenge normen voor de mestregeling. “Ik heb eigenlijk niet zo veel problemen met het Mestactieplan. Zoiets moest er komen, maar ik had graag meer aandacht gezien voor de familiale bedrijven”, is Johan van mening. “In het begin was er sprake van dat we hier zouden moeten verdwijnen. Ik zag me al zitten op mijn bedrijf in de wijdse polders, met al mijn grond rondom mij…”, droomt hij een beetje weg. Maar ze mochten blijven. “Als zoiets in Nederland gebeurt, word je daar vergoed en zoeken ze een andere locatie. Hier moet je het zelf maar zoeken.” Om te kunnen blijven boeren ziet hij het best zitten om te verhuizen. De stiel is dus voor hem nog net iets belangrijk dan zijn eigen dorp…

Enkele cijfers

Een volwassen melkkoe weegt zo’n 700 kilogram. Ze drinkt 30 tot 50 liter water per dag, en ze geeft tussen de 30 en 35 liter melk per dag. Johan en Anita melken hun 40 melkkoeien op ongeveer 1 uur tijd, elke dag om 6.30 u. ’s ochtends en om 18.00 u. ’s avonds.
Op maandag, woensdag en vrijdag wordt de melk, telkens ongeveer 1.500 liter, opgehaald,. Daar maak je al wat yoghurt van!


Foto: Tony De Boos
PRIJSVRAAG: Hoeveel melk gaf koe UMELA op 8 april 2006? ………………………………………………………………… Schiftingsvraag: Wat is de gemiddelde schoenmaat van de vier kinderen van Johan en Anita? …………………………………………………………………. Deponeer de juiste antwoorden bij drukkerij Stoop, Koning Albertstraat 15 of bij Tony De Boos, Westakkerstraat 10a of stuur het per e-mail naar tony.de.boos@oosteeklo.be De prijswinnaar wint een melkpakket geschonken door de firma Inex uit Bavegem.

Bron: Oosteeklo Vandaag
Datum: 2006-05-00

Top

Deze website kwam tot stand door de medewerking van: btwebdesign - Drukkerij Stoop - Garage Marc Van de Voorde - H. Wauters-Ingels Bankagent, verzekeringsmakelaar, kredietmakelaar - KBC - MPH computers - Optiek Brigitte Roebben - Record Bank-kantoor Bogaert bvba - Roomijs en diepvriesproducten Jan Bekaert - Sanitair Armin De Craemer - Sanitair Hebbrecht-Laureyns bvba - Sanitairinstallateur De Meester-Vispoel - Tweewielers De Causmaecker - Uitvaartverzorging De Wyn-Funerarium De witte eik - VDsoft BVBA - Walter Van De Velde - Zucara Groep -