2741 inwoners
één bezoeker online
   
 
juni 2018


7

Oosteeklo Vandaag: volksverhalen

Pertan mosme wueldre in fete nie klaun

Pertan mosme wueldre in fete nie klaun

Niemand staat er nog echt bij stil hoe goed we het vandaag de dag wel hebben. We leven hier in een wereld van luxe en comfort. Zijn we nog blij met eenvoud, met de simpele zaken des levens, de doodgewone dingen? Het is misschien goed om eens eventjes terug te kijken naar hoe de Oosteeklonaren vroeger leefden, naar school gingen, werkten, uitgingen, zich kleedden... Dan pas beseffen we goed in wat voor wereld wij leven. Of het nu zoveel beter is, dat is de grote vraag! Daar kan iedereen zelf eens over nadenken. Zijn we beter af met het computertijdperk of was het leuker toen iedereen nog gewoon op straat speelde? Was er vroeger sprake van een onzuivere lucht? Nu ja, we kunnen niet meer terugkeren, maar misschien wel ons eigen steentje bijdragen! Een van de grote zaken die niet mogen verloren gaan is de herinnering aan onze eigen jeugd en opvoeding. Hierbij denken we vooral aan onze ouders en natuurlijk aan de schooltijd, of we die nu leuk vonden of niet. In deze nieuwe
reeks beschrijven wij, dat zijn Monique en Rebecca De Muynck, het volkse leven in ons dorp.

De schooltijd.
In de eerste bijdrage hebben we het over de schooltijd. Daarvoor liepen we langs bij oud-onderwijzer en schoolhoofd Jozef Van Leeuwen. Ook van Monique De Muynck (62) en Patrick De Meester (61), twee oud-leerlingen uit Oosteeklo, kwamen we heel wat te weten hoe het er vroeger allemaal aan toe ging en wat de grote verschillen waren in vergelijking tot de moderne tijd.
In Oosteeklo had men vroeger de Gemeentelijke Jongensschool en de Meisjesschool bij de Zusters Jozefienen. Natuurlijk gingen de meeste jonge kinderen daar te voet of met de fiets naartoe. 's Middags kon men niet blijven eten en deed men de korte of lange tocht terug naar huis. Na anderhalf uur kwam men dan weer op de harde, houten schoolbanken terecht. De klassen telden tot veertig kinderen omdat twee leerjaren samen zaten. Tot en met het tweede leerjaar gingen de jongens eerst naar de meisjesschool. Pas daarna werden ze gescheiden. In die tijd schreven de leerlingen met een griffel op een lei of met potlood op papier. Voor schoonschrift gebruikten ze een pen en de inkt uit de inktpot, die in het midden van de lessenaar gevat zat. Op woensdagnamiddag en op zaterdagochtend was er toen ook nog les. Dus bleef er niet veel vrije tijd voor de kinderen over. Ze hadden echter wel het geluk dat er niet veel huiswerk werd meegegeven en ze 's avonds konden genieten van vrij spel op straat of in de vrije natuur. Wanneer de leerlingen zich niet aan de regels hielden moesten ze op blote knieën vooraan gaan zitten, straf schrijven, in de hoek achter de kast staan of in het ergste geval kregen ze een tik van de regel. Het lespakket was niet zo verschillend met dat van vandaag; alleen was er geen apparatuur voorhanden zoals in deze tijd. De dag startte met godsdienst. Zowel de leerlingen als de leerkrachten moesten de catechismus uit het hoofd kennen. Wiskunde werd rekenkunde genoemd. Ook toen werden de breuken aangeleerd en er werden allerlei maten en gewichten gebruikt. De leerkrachten zelf vonden dat ook niet altijd even plezant.

In de winter werd de klas verwarmd met een kolenkachel en de kinderen moesten kolen halen. De aslade van de kachel brachten ze naar een oprit naast de klaslokalen. Schoolreizen beperkten zich tot een uitstap naar de Lembeekse Bossen, de Zoo te Antwerpen of Bokrijk, maar dat was zeer uitzonderlijk. Op de speelplaats speelden ze met een tol, knikkers of bikkels. Zakdoekje leggen, verstoppertje, tikkertje, koorddansen of pothinkelen zijn spelletjes die ook wij nog kennen. Nu gaat het er allemaal anders aan toe, een computer is noodzakelijk bij heel veel vakken, uitstappen gaan tot in het buitenland, de evolutie is zeer groot en niet alleen wat de school betreft, ook arbeid, mode, uitgaansleven, noem maar op. De verschillen zijn immens en het onderzoeken waard!

Om ons eigen dialect in leven te houden, geven we tijdens elke bijdrage ook een stukje mee in het dialect gevolgd door de vertaling.

Enkele dialectwoorden:
schriebielden = restafval van kolen
pothinkelen = springen op met krijt getekende vierkanten met cijfers erin
koatseballen = met balletjes tegen de muur gooien
kuurde = springtouw
biekels = spel met soort steentjes
moarbels = knikkers
top = speelgoedje (tol)


Ja, ja, de tein zijn veranderd, ten es ne mier gelijk vroere. De kinders kom'n niemer buit'n ze zitt'n guelle doigen mee uewdren neuze vuer de compjutere mee spellekes. 't Wois in onzen tijt azuu niet. Verre van. Pak nai om ne kier 'n veurbeeld te geven, omme noar 't schole moest'n, wulder schreveme thans mee 'n lei en ne griffle en oist 't propere moest zijn of veur punten gebeurdege da mee 'n penne dieme in den inktpot moesten doppe'n die in 'n puitjen van ons banke zat. Wulder keekme nog uit noar de simpele spellekes voor binst de speelteit gelijk katjoepen, pothinkelen, biekels, toppen, in de kuerde sprein, bakske spelen. Schoolrez'n deme nie veele zjuust ne kier tot oan de Lembeekse Bossen of Bokrijk of in't beste geval ne kier noar den dierentuin in Antweirpe.
Pertan mosme wueldre in fete nie klaun, we gijme te voede noar 't schole mee ons kloppers an, tuepe mee de kinders uit ons gebuurte en de die diender wa beter in zat'n reen mee de velo. In de klasse woar'n der altijd uitzonderein dien't nie kosten loaten om deuneuderei uit 't hoalen en die vanachteren in de klasse moest’n goan zitt'n mee hulder bluete kniens in hulder kloppers. Moar al bij al was onzen schooltijd nog zuu slecht nie en zijme uuk gruet
geworren zonder al da compjuutergedoe!!!


Ja ja, de tijden zijn veranderd, het is niet meer zoals vroeger. De kinderen komen niet buiten en ze zitten godganse dagen met hun neus voor de computer spelletjes te spelen. Het was in onze tijd zo niet, verre van. Neem nu eens een voorbeeld... als we naar school gingen dan schreven we met een lei en een griffel en als het schoonschrift moest zijn of voor punten gebeurde dat met een pen die we in de inktpot staken in een putje van ons bank. We keken nog uit naar de eenvoudige spelletjes tijdens de speeltijd zoals kaatsballen, hinkelen, steentjes werpen, tollen, touwspringen, met de knikkers spelen. Schoolreizen deden we niet veel of het bleef beperkt tot de Lembeekse Bossen of Bokrijk. In 't beste geval een keer naar de Zoo te Antwerpen. We mochten nochtans niet klagen, we gingen te voet naar school met onze klompen aan, samen met de kinderen uit onze buurt en diegenen die het wat beter hadden reden met de fiets. In de klas waren er altijd uitzonderingen die het niet konden laten om deugnieterij uit te halen en dan achteraan in de klas moesten gaan zitten met hun blote knieën in hun klompen maar dat was natuurlijk geen dagelijkse kost. Uiteindelijk was onze schooltijd nog niet zo slecht en zijn wij groot geworden zonder al die moderne techniek!!!

Bron: Oosteeklo Vandaag
Datum: 2007-09-09

Top

Deze website kwam tot stand door de medewerking van: btwebdesign - Drukkerij Stoop - Garage Marc Van de Voorde - H. Wauters-Ingels Bankagent, verzekeringsmakelaar, kredietmakelaar - KBC - MPH computers - Optiek Brigitte Roebben - Record Bank-kantoor Bogaert bvba - Roomijs en diepvriesproducten Jan Bekaert - Sanitair Armin De Craemer - Sanitair Hebbrecht-Laureyns bvba - Sanitairinstallateur De Meester-Vispoel - Tweewielers De Causmaecker - Uitvaartverzorging De Wyn-Funerarium De witte eik - VDsoft BVBA - Walter Van De Velde - Zucara Groep -