2744 inwoners
4 bezoekers online
   
 
januari 2018


6

Oosteeklo Vandaag: hoofdartikel

60-jarige Bruno voor de derde keer op de Mont-Blanc.

60-jarige Bruno voor de derde keer op de Mont-Blanc.

Op 16 april werd Eric Bruynbroeck, Bruno voor de vrienden, zestig jaar. Reden genoeg vond hij om voor de derde keer de Mont Blanc te beklimmen. Hij schreef het volgende verslag. 

Dit jaar werd ik 60 jaar, dus wou ik nogmaals op de Mont-Blanc (4810 m), de hoogste top van de Alpen, staan. Ik maakte in het voorjaar al afspraken met twee vrienden: Hendrik Versyp (Langerbrugge) en mijn neef Tom Bruynbroeck (Adegem). Ik nam contact op met onze Oostenrijkse berggids Josef Staggl van de Alpinschule Schröcken, een prima kerel en een gediplomeerd berggids waar ik al heel wat beklimmingen mee heb ondernomen en van wie ik ook de knepen van het vak heb geleerd.

 Foto: Eric Bruynbroeck

 Na maanden keihard te hebben getraind en twaalf kilo lichter was de conditie optimaal. Op 7 augustus vertrok ik met mijn vrouw Annette richting Oostenrijk (Bregenzerwald) waar wij al vijfendertig jaar bij de familie Albrecht in Au te gast zijn. Om te acclimatiseren maakte ik een paar bergwandelingen waarbij Annette voor de morele steun zorgde. Op 10 augustus haalde ik de berggids op en reden we richting Annecy (Frankrijk) waar Tom, Hendrik en familie op ons wachtten. Bij aankomst zetten we onze tent op en maakten we ons klimmateriaal klaar.

 Dinsdag 11 augustus in de vroege morgen vertrokken we richting St.-Gervais-les-Bains waar we het bergtreintje namen naar Nid d'Aigle (2300 m). In de verte zien we de Mont Blanc als een fonkelende witte koepel ook wel de koning genoemd, hoog in de hemelsblauwe lucht. Het is de hoogste berg van de Alpen en van West-Europa. Het weer is prima en iedereen heeft er zin in om aan de klim te beginnen naar de refuge Tête-Rousse (2 à 3 uur stappen).Op de Goûter-route bestaat het gevaar van vallend gesteente op de Grand Couloir en daarna komt een klettersteig (rotsbeklimming) tot aan de Refuge du Goûter (3817 m). We doen nog eens vier uur over dit traject; we overbruggen een hoogteverschil van 1500 m en dat is niet niks met een zware rugzak van ongeveer twintig kilo.

Er zijn zowat tweehonderd klimmers aan deze hut waar slechts honderd slaapplaatsen zijn. Het is er hopeloos druk en smerig. Wie niet gereserveerd heeft, slaapt onder de tafels of buiten in een tentje. Een wasplaats is er ook niet, maar je moet er wat voor over hebben als je op het dak van Europa wilt staan. We genieten van een ondergaande zon en een uitzicht op de bergtoppen met onder ons een zee van wolken boven de vlakte. De hoogte van 3817 m bekomt onze vriend Hendrik niet goed, hij heeft verschrikkelijke hoofdpijn, hij neemt wat medicijnen tegen hoogteziekte en kruipt onder de wol, de nacht wordt geen pretje want van slapen in deze heksenketel is geen sprake.

Om 2.00 uur staan we op. Onze vriend Hendrik beslist om te stoppen, want met barstende hoofdpijn is het onverantwoord om door te gaan. Dus Tom, onze berggids Jozef en ik maken ons klaar. Na een stuk droog brood en een tas slappe thee naar binnen te hebben gewerkt beginnen we aan de beklimming naar de top. Het is 3.00 uur in de nacht en pikdonker, met ons koplampje dat voor ons uitschijnt, klimmen we stap voor stap verder. Mensen uit de hele wereld wagen zich aan deze beklimming. Als 'le grand beau temps' aanbreekt zijn elke dag honderden mensen onderweg, maar niet iedereen die zo enthousiast op weg gaat komt er zonder kleerscheuren vanaf. De onschuldig uitziende bleke hellingen zijn inmiddels getuige geweest van ontelbare drama's. Na drie uur klimmen komen we aan de Refuge de Vallot (4300 m); dit is een overlevingshut waar je een onderkomen vindt bij noodgevallen en slechte weersomstandigheden.

We klimmen verder over de alsmaar smallere en steilere graat (45°) (een bergkam) naar twee met Firn bedekte graatkoppen: Grande Bosse (4513 m) en Petite Bosse (4547 m). Met een snijdende wind en een temperatuur van -12°C is het geen pretje om deze graat te overbruggen. Het is een drukte van jewelste op de smalle graat, compleet met spannende passeermanoeuvres. En dan? Eindelijk! De top van de Mont-Blanc (4810 m)!!! Wie op de top staat, kijkt neer op de rest van Europa. Wie daar boven staat bevindt zich min of meer in de positie van een mens wiens wensen allemaal vervuld zijn.

Alles verliep naar wens en de tijd die we op het dak van de Alpen doorbrachten is onvergetelijk. De vlag van Oosteeklo werd bovengehaald en wapperde op het dak van Europa. Toen begonnen we aan de afdaling naar de refuge waar Hendrik op ons wachtte om dan samen via Tête-Rousse met gemengde gevoelens naar het station van Nid d'Aigle te gaan; euforie, spijt, maar toch gelukkig dat we het gedaan hadden en het vooral zonder ongelukken. "Wie deze berg wil beklimmen, moet zich zowel bewust zijn van de gevaren en de afmetingen ervan als van het feit dat hij de hoogste berg van de Alpen wil overwinnen. Het is noodzakelijk dat de bergen met gepast respect bejegend worden", besluit Eric.

Eric stond in 1996, samen met Eric Ingels, ook al de top van een berg in Nepal (5600). Na zijn avontuur op de Mont Blanc beloofde hij aan zijn vrouw Annette dat hij ging stoppen, maar bij ons bezoek maakte hij al plannen om nog eens de Jungfrau (4158 m) in Zwitserland te beklimmen. Alle inlichtingen over bergtoeren: Alpinschule Schröcken Josef Staggl Heimboden 104, A-6888 Schröcken www.alpinschule-schroecken.at.

Klik hier om een uitgebreide fotoreeks te bekijken.

Bron: Oosteeklo Vandaag
Datum: 2009-09-08

Top

Deze website kwam tot stand door de medewerking van: btwebdesign - Drukkerij Stoop - Garage Marc Van de Voorde - H. Wauters-Ingels Bankagent, verzekeringsmakelaar, kredietmakelaar - KBC - MPH computers - Optiek Brigitte Roebben - Record Bank-kantoor Bogaert bvba - Roomijs en diepvriesproducten Jan Bekaert - Sanitair Armin De Craemer - Sanitair Hebbrecht-Laureyns bvba - Sanitairinstallateur De Meester-Vispoel - Tweewielers De Causmaecker - Uitvaartverzorging De Wyn-Funerarium De witte eik - VDsoft BVBA - Walter Van De Velde - Zucara Groep -